Translations:Sonification in practice/73/el

Σε ένα σύστημα ηχοποίησης, που αποτελεί το τελικό μας ζητούμενο, τα δεδομένα αποτελούν την πηγή του μηχανισμού ήχου, ενώ ως έξοδος θα προκύπτουν συγκεκριμένοι ήχοι. Οι είσοδοι και οι έξοδοι αντιστοιχίζονται μεταξύ τους σύμφωνα με ένα πρωτόκολλο που καθορίζει ποιοί ήχοι αναπαράγονται ανάλογα με τα δεδομένα. Επομένως, πρώτα πρέπει να γνωρίζουμε και να κατανοούμε τα δεδομένα που θέλουμε να ηχοποιήσουμε. Πρέπει να γνωρίζουμε τι θέλουμε να εκφράσουμε με το σύστημά μας – ποιός, δηλαδή, είναι ο σκοπός ενός συστήματος ηχοποίησης. Πρέπει να γνωρίζουμε πώς αλλάζουν τα δεδομένα (συνήθως έχουμε δεδομένα βασισμένα στο χρόνο, αλλά μπορεί να υπάρχουν και δεδομένα με χωρική αναφορά, όπως χάρτες) και ποιά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς τους θέλουμε να αναπαραστήσουμε. Για παράδειγμα, αν έχετε μια μεμονωμένη τιμή (όπως η φωτεινότητα ενός άστρου, η γραμμική θέση ενός αυτοκινήτου, ο αριθμός των «μου αρέσει» σε ένα κανάλι στο YouTube, ο αριθμός των νέων αναρτήσεων στη Wikipedia κ.λπ.), μπορείτε να επιλέξετε να αναπαράγετε έναν ήχο όταν αυτή η τιμή υπερβαίνει μια συγκεκριμένη οριακή τιμή, ή να αναπαράγετε έναν ήχο που γίνεται πιο δυνατός όταν οι τιμές αυξάνονται, ή έναν ήχο όταν οι τιμές αυξάνονται ή μειώνονται με την πάροδο του χρόνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι χρήσιμο να προσδιοριστεί η υψηλότερη και η χαμηλότερη τιμή σε ολόκληρο το εύρος των διαθέσιμων τιμών. Όσον αφορά τις εξόδους, αυτό μπορεί να βοηθήσει στον καθορισμό ενός «περιβλήματος» αρχικών τιμών που μπορεί να ορίσει το εύρος των αποκλίσεων στην έξοδο. Μπορούμε να επισημάνουμε ορισμένα χαρακτηριστικά των δεδομένων. Υπάρχουν πολλοί τύποι δεδομένων. Οι πιο συνηθισμένοι είναι: